بدون شك درميان وظايف فراواني كه به عهده مديران گذارده شده است مي توان گفت كه تصميم گيري يكي از مهم ترين آنهاست. توانايي سازمان ها در انجام دادن موثر وكار آمدوظايف شان، ارتباط مستقيم باكيفيت تصميماتي دارد كه توسط مديران آنها گرفته مي شود.
امروزه معنا و مفهوم تصميم گيري بركسي پوشيده نيست. برخي از متفكران از آن به عنوان قلب سازمان، فرآيند كليدي مديريت، عصاره ياچكيده مديريت نام نهاده اند و برخي مانند هربرت سايمون آن را مترادف مديريت قلمداد مي كنند. به نظر او مديرخوب كسي است كه تصميمات صحيح را به موقع اتخاذ كند و مدير بد كسي است كه در تصميم گيري متزلزل عمل كند. «تصميمگيري فرآيندي را تشريح مي كندكه از طريق آن، راه حل مساله معيني انتخاب مي گردد».
«تصميمگيري، جوهر تمامي فعاليتهاي مديريت است. تصميمگيري از اجزاي جدائيناپذير مديريت به شمار مي آيد و در هر وظيفه مديريت به نحوي جلوه گراست. درتعيين خط مشيهاي سازمان، درتدوين هدف ها، طراحي سازمان، انتخاب، ارزيابي، و در تمامي افعال و اعمال مديريت، تصميمگيري جزءاصلي و ركن اساسي است. مدير همواره با مواردي مواجه است كه اخذ تصميم را ازجانب او طلب كند و كيفيت و چگونگي اين تصميم هاست كه ميزان توفيق و تحقق هدفهاي سازمان را معين مي كند»
دراصل مي توان گفت تمام فعاليتها و اقداماتي كه در همه زمينهها توسط افراد بشر انجام مي شود، حاصل فرآيند تصميمگيري است. اما با توجه به پيشرفت سريع تكنولوژي و فزوني يافتن عوامل خارجي اثرگذار بر محيط سازماني از قبيل: دولت ، مسائل اجتماعي، فرهنگي، سياسي، اقتصادي، رقابت، مشتري ها، تحولات طبيعي غيرقابل پيشبيني، اطلاعات و ... ايجاب مي نمايد كه تصميمگيرنده به كليه مسائل ، علوم و فنون مورد نظرتسلط كامل داشته تا بتواند بهترين راه حل را براي حل مشكل بيابد و يا از موقعيت پيش آمده بنحواحسن استفاده نمايد. ولي كمتركسي پيدا مي شود كه همه چيز را بداند و واجد جميع شرايط بوده و به تمامي علوم و فنون روز در چارچوب وظايف مديريتي خويش مسلط باشد.
بنابراين براي انجام اين مهم شناخت محيط وخود سازمان ضروري است. از اين رو براي گريز ازاين گونه مشكلات، استفاده و راهنمائي گرفتن از روابط عمومي مي تواند تاثيرگذار باشد. در واقع روابط عمومي مهم ترين بخش يك سازمان است، بخشي كه براي تحقق اهداف آن سازمان بستر سازي و بيشترين ارتباط را با مخاطبان انساني آن سازمان برقرار مي نمايد. «روابط عمومي عبارت است از مديريت ارتباطات يك سازمان با مخاطبان آن»
در اصل روابط عمومي بايد در سازمان حضوری قدرتمند و موثر داشته باشد تا بتواند مديريت را در تصميمگيريهای سازمان در قبال محيط و مخاطبان ياري رساند و مدير را ازاهميت ارتباط دوسويه با محيط، ارزيابي سازمان از نظر مخاطبان، ضرورت مخاطب محوري از سازمان به تطبيق برنامهها و سياستهاي سازمان با گرايشها و خواستهها و نيازهاي مخاطبان آگاه كند. چرا که «روابط عمومي يك وظيفه مديريتي است كه رفتار مردمي كه با آن سروكار دارند را ارزيابي مي كند»
«روابط عمومي عبارت است از يك عمل يا وظيفه مشخص مديريتي كه براي استقرار و بقاء يك خط ارتباطي دوسويه، درك مشترك، پذيرش و همكاري ميان سازمان و مخاطبان آن(عموم) ما را ياري مي دهد و توجه مديريت را معطوف مسائل حاكم بر سازمان مي كند، به گونهاي كه توانایی حل دشواريها را داشته باشد و با دريافت اطلاعات و حساس بودن در برابر آنها با توجه به افكارعمومي و تاكيد بر مسئوليت مديران در برابر خواستهاي عمومي و خدمت گزاري به آنها مي پردازد و به مديريت كمك مي كندكه از دگرگوني يا تحولات بهره گيرد و در كنار آن به راحتي ادامه حيات سازمان را تامين كند و به عنوان يك نظام هشداردهنده در سنجش تغييرات محيطي در كنار روندهاي جاري و آتي سازمان عمل كند و همه اينها را به كمك پژوهش و اصول ارتباطات علمي، هماهنگ كند. در واقع روابط عمومي بعنوان رسانه سازمان مطرح است كه اين رسانه ارتباط دوسويه «برون سازماني و درون سازماني» را برقرار مي كند»
اگرروابط عمومي را «تلاش برنامه ريزي شده براي نفوذ درافكارعمومي ازطريق كار و عمل قابل قبول و ارتباط دوجانبه» بدانيم و يا به گونه اي عميق تر روابط عمومي را « فرآيند مديريتي كه با ارزيابي نگرش ها وگرايش هاي عمومي به شناخت سياست ها، روش ها و رويه ها ي فردي يا سازماني مي پردازد»، بدانيم كه اجراي اين برنامه ها براي درك بهتر عموم وآماده سازي آنان به پذيرش اين نگرش ها صورت مي گيرد، درآن صورت نقش مديران از نظر تصميم گيري و استفاده از روابط عمومي دراين كاربسيار خطير، روشن مي شود.
بنابراين امروزه نقش روابط عموميها دركمك به تصميمگيريهاي مديريتي يك سازمان از جمله مقولههاي مهمي است كه جاي بحث، تامل و تعمق فراوان دارد. در واقع مدير روابط عمومي با استفاده از مكانيزم هاي مختلف وتغذيه اطلاعاتي مديران، ضريب واكنش پذيري آنان را درتصميم گيري هاي درون و برون سازماني افزايش مي دهد و به عنوان بازوي مديريت عمل مي نمايد. از اين رو بايد اذعان نمود به لحاظ اهميت، كاركرد و نقش كليدي و موثري كه روابط عموميها در سازمان ايفا مي نمايند ضرورت اجتناب ناپذير اين بخش را در تصميمگيريهاي مديريتي نمايان مي سازد.
دراين خصوص باتوجه به سه كاركرد مهم وحياتي روابط عمومي (اطلاع يابي ، اطلاع رساني ، مشاركت جوئي) مي توان نتيجه گرفت كه روابط عمومي ها تاثير بسيار زيادي در تصميم گيري مديران دارند وآنها را در مقابله با معضلات و مشكلات سازمان ياري مي كنند.كه البته اين تاثيرات در يك جمع بندي كلي درموارد زير قابل مشاهده هستنند:
1- انجام اقدامات ارتباطی کارشناسانه ، طرح ریزی شده و مستمر برای انتقال پیام مدیر به مخاطبان سازمان و ارایه اطلاعات مربوط به فعالیت های سازمان یا شرکت به مخاطبان ( اعم از داخلی و خارجی ).
2- مراقبت، نظارت، بررسی و شناخت عقاید ، نظرات و خواسته ها و گرایش های افراد و گروهها در مورد مسائل مربوط به سازمان و ارائه پیشنهادهای کارشناسانه به مدیریت در این زمینه تا مدیران ، تصمیمات، خط مشی ها و سیاست های خود را با توجه به اطلاعات جامعه شناختی ارائه شده از سوی روابط عمومی اتخاذ کنند .
3- پیشنهاد برای تصحیح آن بخشی از خط مشی ها ، سیاست ها و روش ها که در تضاد و مقابل با تقابل با منافع مخاطبان یا عموم مردم قرار دارد .
4- پیشنهاد برنامه های تازه که هم در خدمت منافع و علایق مخاطبان و هم در خدمت منافع موسسه اند.
5- ایجاد تغییرات مورد نظر در دانش، عقاید ، گرایش ها و رفتار گروههای داخل و خارج سازمان.

























![جلسه پیگیری موارد پروژه میدان حضرت امام خمینی(ره) [باغملی] جلسه پیگیری موارد پروژه میدان حضرت امام خمینی(ره) [باغملی]](http://cdn.najafabad.ir/pic/300/240/1//images/news/a60/1404/02/24/1747204224_G9zQ5.jpg)























































